Aangeraakt door de zon

Ondanks het grote verdriet

dat jij niet meer lijfelijk hier bent

word ik regelmatig overvallen

door een diep gevoel van dankbaarheid

 

Zo ook vandaag

toen ik door de straat reed

waar ik altijd aan jou denk

De straat waar ik zo vaak kwam

toen jij nog in mij groeide

en later

toen jij, zo kwetsbaar

de beste voeding nodig had

 

Het emotioneerde me

de weemoed

versterkt door de tekst

die uit de luidspreker schalde

‘is this really my life’

 

Toen ik, mijn tranen afgeveegd

de auto uitstapte

was jij daar ineens

met je beentjes en armpjes

om me heen geslagen

hield je mijn hart vast

 

Van het een op het andere moment

voelde ik alleen maar liefde

Alle pijn en verdriet smolt weg

als sneeuw voor de zon

 

Heel even was je zo voelbaar

en kon ik je spekvoetjes van toen

bijna -meer dan energetisch- voelen

 

Met grote liefde

aanschouwde ik even later

het jonge leven

bij het wandelend publiek

 

Het was precies dat moment

dat de dankbaarheid me overspoelde

 

Dat ik, die een jong leven moest loslaten

het ook nog lief kan hebben

en dat jij het bent

die mij daar telkens weer bij helpt.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll Up